Urodziła się 24 maja 1924 r. w miejscowości Perespa, w województwie lwowskim. Była córką właścicieli fabryki włókienniczej w Laszczkowie koło Lwowa. W trakcie wojny przebywała w Warszawie, gdzie uczęszczała na tajne komplety. W roku 1942 została aresztowana, trafiła na Pawiak, a następnie została więźniarką obozów koncentracyjnych w Majdanu i Ravensbruck. W roku 1945 została

Studia z zakresu historii sztuki rozpoczęła w roku 1946, a tytuł magistra uzyskała w roku 1952. Pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim rozpoczęła w roku 1960, wcześniej była zatrudniona na Wawelu. W roku 1964 obroniła doktorat, a siedem lat później uzyskała stopień doktora habilitowanego. Tytuł profesora otrzymała w roku 1990. Polem jej szczególnych zainteresowań naukowych zawsze była architektura przedromańska i romańska, zarówno w Europie, jak i w państwie piastowskim. Była autorką książki i kilkudziesięciu artykułów związanych z tą tematyką. Najważniejsze z nich to prace poświęcone czteroapsydowej rotundzie na Wawelu (Rotunda wawelska Studium nad centralną architekturą epoki wczesnopiastowskiej, „Studia do Dziejów Wawelu”, 3, 1968, s. 1–121), kościołom benedyktynów w Tyńcu (Romański kościół benedyktynów w Tyńcu, „Folia Historiae Artium”, 6/7,1971, s. 49–113) i w Wielkopolsce (Działalność architektoniczna benedyktynów w Wielkopolsce w drugiej połowie XI wieku, „Folia Historiae Artium”, 6/7, 1971, s. 121, 133;Kościół opactwa benedyktynów w Mogilnie po badaniach z lat siedemdziesiątych , „Zeszyty Naukowe UJ. Studia z historii i historii sztuki”, 89, 1989, s. 27–53), katedrze krakowskiej (Geneza zachodniej części tzw drugiej katedry wawelskiej, „Zeszyty Naukowe UJ”, 10, 1972) czy kościołowi św. Gereona na Wawelu (Zagadnienie transeptu pierwszej katedry wawelskiej, „Zeszyty Naukowe UJ”, 2, 1965, s. 19–94). Książka o architekturze wczesnopiastowskiej (Studia nad architekturą wczesnopiastowską, Kraków 1983) zawiera znaczące studia nad palatiami wczesnośredniowiecznymi i emporami w budowlach centralnych.

Pośród dokonań naukowych Profesor Żurowskiej wyjątkowe miejsce zajmują badania architektury prowadzone w latach 1987–1991 na Ostrowie Lednickim. W roku 1997 dorobek naukowy i dydaktyczny Prof. Klementyny Żurowskiej stał się podstawą powołania w Instytucie Historii Sztuki UJ Pracowni Badań nad Architekturą i Sztuką Wczesnośredniowieczną, która jako jedyna akademicka jednostka naukowo-dydaktyczna w kraju kontynuuje współpracę interdyscyplinarną z różnymi ośrodkami w zakresie badań nad architekturą wczesnopiastowską.

Odeszła 23 maja 2015 roku, w dzień 91 urodzin, spoczęła na cmentarzu parafialnym w Tyńcu.

[tekst Teresa Rodzińska-Chorąży]