Profesor Janusz Sondel urodził się 30 kwietnia 1937 r. we Lwowie. W 1953 r. podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył w 1957 r. Po uzyskaniu dyplomu magisterskiego został od razu zatrudniony na Wydziale Prawa macierzystej uczelni. W 1964 r. obronił rozprawę doktorską pt. Szczególne rodzaje depozytu w prawie rzymskim, napisaną pod kierunkiem profesora Wacława Osuchowskiego. Praca ta została nagrodzona srebrnym medalem w prestiżowym konkursie Centro di Studi Romanistici w Neapolu. W 1972 r. uzyskał habilitację, której podstawą była dysertacja nt. Precarium w prawie rzymskim. W 1983 r. otrzymał profesurę nadzwyczajną, a w 1989 r. tytuł profesorski. 

Prof. Janusz Sondel pełnił w latach 1984 – 1987 funkcję kierownika Zakładu Prawa Rzymskiego na Wydziale Prawa UJ, a następnie (lata 2003 – 2007) kierownika Katedry Prawa Rzymskiego. W latach 1981 – 1987 był prodziekanem Wydziału Prawa UJ. W latach 1990 – 1993 piastował natomiast godność prorektora Uniwersytetu Jagiellońskiego do spraw ogólnych. 

Niewątpliwie ukoronowaniem szeroko zakrojonych studiów nad prawem rzymskim jest natomiast wręcz monumentalne opracowanie – Słownik łacińsko polski dla prawników i historyków, zawierający ponad 100 tysięcy haseł. Obejmuje on przy tym słownictwo zarówno w łacinie klasycznej, jak i późniejsze zmiany znaczeń poszczególnych terminów wraz z ich kontekstami. Należy dodać, że ten kilkakrotnie wydawany Słownik (również w wersji elektronicznej) otrzymał w 1998 r. nagrodę Fundacji Nauki Polskiej w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych oraz nagrodę I stopnia Ministra Edukacji Narodowej, a w 1999 r. Laur Jagielloński, przyznany przez JM Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiom nad prawem rzymskim w Polsce piastowskiej i w okresie Odrodzenia były poświęcone Jego monografie wydane w 1978 i 1988 r. 

Prof. Sondel począwszy od 2005 r. był honorowym członkiem Towarzystwa Biblioteki Słuchaczów Prawa, najstarszego polskiego stowarzyszenia naukowego. Aktywnie uczestniczył także w pracach Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk oraz w komisjach: prawniczej i filologii klasycznej Polskiej Akademii Umiejętności. Był także znakomitym leksykografem, zasłużonym dla rozwoju badań nad językiem łacińskim. W 1997 r. ukazał się jego monumentalny, wielokrotnie wznawiany, liczący ponad 100 000 haseł, „Słownik łacińsko-polski dla prawników i historyków”, za który otrzymał w 1998 r. Nagrodę Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, zwaną „polskim Noblem” oraz Nagrodę Rektora UJ „Laur Jagielloński”. Ważny element spuścizny Profesora stanowią dzieje krakowskiej Almae Matris. Poświęcił im m.in. dwie obszerne monografie „Zawsze wierny. Uniwersytet Jagielloński a Kościół rzymskokatolicki (Kraków 2006) i „Słownik historii i tradycji Uniwersytetu Jagiellońskiego” (Kraków 2012).