Urodził się  na Górnym Śląsku w Adamowicach, matka była rodowitą Ślązaczką, a ojciec poznaniakiem. Okres dzieciństwa spędził tamże, był też świadkiem konfliktu Polsko – Czechosłowackiego o Zaolzie z racji pracy ojca w Bohuminie. W trakcie wojny pracował jako robotnik w hucie. Po roku 1945 podjął naukę w szkole średniej, a po jej ukończeniu wybrał studia na Uniwersytecie Wrocławskim (1949-1952), które następnie kontynuował studia magisterskie na Uniwersytecie Warszawskim (1952–1954). Po ukończeniu studiów wrócił do Wrocławia w roli asystenta prof. Wrzoska, którego zawsze nazywał mistrzem. Wraz z nim przeniósł się do Krakowa w roku 1955. Doktorat (1960) i habilitacja z geografii (1968) tamże. Profesor zwyczajny od 1990 r.

Geograf ekonomiczny mający szczególny wkład w rozwój geograficznych badań przemian przemysłu w Polsce i na świecie. Rozwijał badania szeroko rozumianego funkcjonowania przemysłu w przestrzeni, od analiz pojedynczych zakładów i branż, przez studia porównawcze przemian ośrodków i okręgów przemysłowych, do dynamiki systemów przemysłowych. Badał zarówno aglomeracje śląską, jak również Nową Hutę. Był jednym z pionierów badań dotyczących społecznych i ekologicznych skutków uprzemysłowienia.

Dyrektor Instytutu Geografii UJ (1981-1991), wybrany w wolnych wyborach. Kierownik Zakładu Geografii Regionalnej/Zakładu Geografii Przemysłu (1977-1997). Wieloletni członek Commission on Industrial Systems of the International Geographical Union oraz Niemiecko-Polskiej Wspólnej Komisji Podręcznikowej, zastępca przewodniczącego Komitetu Nauk Geograficznych PAN oraz członek Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN, przewodniczący Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Geograficznego i jego członek honorowy. Pełnił funkcje Przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej PTG (1990-1993), Przewodniczącego Oddziału Krakowskiego PTG (1974-1990), Zastępcy Przewodniczącego Komisji Geografii Przemysłu PTG (1988-2020). Przez wiele lat działał na forum Międzynarodowej Unii Geograficznej.