Studia polonistyczne

Wielką rolę odgrywali w moim życiu wielcy profesorowie, których miałem szczęście poznać (...). Nie mogę oprzeć się potrzebie serca, aby przynajmniej niektórych z nich wymienić po nazwisku: profesorowie Stanisław Pigoń, Stefan Kołaczkowski, Kazimierz Wyka, Kazimierz Nitch, Zenon Klemensiewicz — to ci z polonistyki [1]. 

Archiwum, UJ. S II 443. Karta wpisowa na I rok studiów Karola Wojtyły na Wydział Filozoficzny UJ 1938/39 wypełniona własnoręcznie.

Przez kolegów był uważany za bardzo zdolnego i inteligentnego chociaż nigdy nie chciał błyszczeć, nie tworzył wokół siebie aury genialności. Cenił go bardzo prof. Wyka. (Maria Bobrownicka) Pamiętam, że Karol Wojtyła bardzo często towarzyszył Ance Weber i pełnił wobec niej szczególną rolę. Mianowicie - tak to odbierałam wówczas, a i teraz również, ochraniał ją, Żydówkę, przed ewentualną agresją wszechpolaków. Jego stosunek do młodzieży wszechpolskiej był negatywny, z czym się nie krył. (...) ale z charakterem, wyraźnie „odbijał" od ekspansywnych i pewnych siebie kolegów (Zofia Żarnecka) [2].

Archiwum, UJ. WF II 474. Karta wpisowa na I rok studiów Karola Wojtyły na Wydział Filozoficzny UJ 1938/39 wypełniona własnoręcznie.

Archiwum UJ, S II 776, Koło polonistów Uniwersytetu Jagiellońskiego, Spis członków na rok akademicki 1938/39

Archiwum UJ, S II 776, Sodalicja Mariańska Akademików Uniwersytetu Jagiellońskiego, Spis członków w r. 1938. Członkowie zwyczajni, nr. 187 Karol Wojtyła.

Archiwum UJ, WF II 489. Legia Akademicka UJ. Wykaz słuchaczy I roku, żołnierzy Legii Akademickiej, wyznaczonych do zajęć wychowania fizycznego m. in. Karol Wojtyła.

Archiwum UJ, KM 30, Podkomicja dla magisterium z filologii polskiej. Protokoły egzaminów.

(...) wróćmy do 1 września 1939 roku. Wybuch wojny zmienił w sposób dość zasadniczy sytuację w moim życiu. Wprawdzie profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego usiłowali rozpocząć nowy rok akademicki, ale zajęcia trwały tylko do 6 listopada 1939 roku. W tym dniu władze niemieckie zwołały wszystkich profesorów na zebranie, które zakończyło się wywiezieniem tych czcigodnych ludzi nauki do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen [3].  Z tego spotkania już nie wyszli, nie wrócili do domów, zostali wywiezieni do Sachsenhausen. (...) Wspominam tych moich profesorów, tych zmarłych, tych z obozu, tych, którzy wrócili, a potem niedługo zmarli, i modlę się za ich życie w Bogu [4].  

Archiwum UJ, S II O 6, karta wpisowa studenta UJ na II rok studiów, rok akademicki 1939/40.

[1] Przemówienie Ojca Świętego wygłoszone z okazji sześćsetlecia Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 8 czerwca 1997;
[2] Boniecki Adam, Kalendarium życia Karola Wojtyły, Kraków, wyd. Znak, 1983, s. 40.
[3] Jan Paweł II, Dar i tajemnica, wyd. Św. Stanisława, Kraków, 2025, s. 11;
[4] Przemówienie Ojca Świętego wygłoszone z okazji sześćsetlecia Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 8 czerwca 1997.